Маките и радостите поминати на работа, дома, во метро или воз, соочувајќи се со проблемите на секојдневното куцање код.
Friday, July 6, 2012
Коа на продукциски сервер ќе пукне баг што си требал да го поправиш
Прво не си сигурен дека е твојот
Али ќе укапираш пополека пополека, и знаеш дека си ја ебал работата
Почнуваш да се секираш дека некој од тестерите ќе го познае и ќе "те каже"
Се спремаш да се вадиш дека нема врска и дека не тоа истиот проблем..
Али одеднаш све се враќа во нормала и тебе не ти се веруе дека извади глава
И си пресреќен дека се извади денес..
Али утре гарант го јадеш, ако нокеска пукне...
Уште по телефон ќе те решат!
Коа ќе ти скинат Use Case пошо таа функционалност е оставена за понатака
А тебе ти е веќе направена и времето е потрошено
Па коа ќе ти кажат дека место тоа добиваш комплетно нова фукнционалност а временскиот рок останува ист цел свет ти се врти наопачки
Ке даваш отпор..
а менаџерот ја дава позитивната насмевка
Клиентот се влажни на сите тие функционалности кои се "скоро готови"
и треба "само уште да се средат некои ситници"
Знаеш дека уствари ништо од тоа не е почнато!
И тебе не ти се верува што слушаш!
Па уше коа ќе ти го напраи мотивацискиот говор дека ова е за да се покажеш и дека е само предизвик кој ќе покаже колку си посветен на работата... и сите тие срања...
Нормално дека не веруеш на ништо... Дури ти е и смешно "пак" да го слушаш истиот говор као "прошли пут"
И знаеш дека иде уште еден долг овертајм!
Збогом другови, збогом фамилијо!
Wednesday, July 4, 2012
Subscribe to:
Posts (Atom)



























